ανατολικα του κριου

ανατολικα του κριου

222

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Στα όρια της Αιγείρας δεν λειτουργεί κανένας ΧΥΤΑ.- Το «πρόβλημα», φυσικά, δεν είναι τωρινό... Περί τα μέσα της δεκαετίας τού 1990, ξεκίνησαν οι διεργασίες μέσω του Συμβουλίου Περιοχής για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή ΚΑΚΗ ΧΟΥΝΗ Αμπελοκήπων της κοινότητας Χρυσαμπέλων. Κατόπιν ήρθε ο «Καποδίστριας» και στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον της Αχαΐας, άρχισε ο συντονισμός του μεγαλόπνοου(!) προγράμματος «διαχείρισης απορριμμάτων»… Τέσσερις ΧΥΤΑ στην Αχαΐα… Κακή Χούνη, Παπανικολού, Ξερόλακα, Φλόκα. Μα που είναι αυτές οι περιοχές, θα αναρωτηθεί κάποιος. Μόνο στην Κακή Χούνη γνωρίζω ότι είναι ο ΧΥΤΑ Αιγείρας… Η εξήγηση που μπορεί να δοθεί σε αυτό, είναι ότι η τότε Δημοτική αρχή θεώρησε ότι η ονομασία «ΧΥΤΑ Αιγείρας» θα είναι ένα ισχυρό "brand name" για την αναγνωρισιμότητα της περιοχής – ισχυρότερο ίσως και από αυτό του Αρχαίου θεάτρου Αιγείρας...! Φυσικά, κανείς άλλος στην Αχαΐα, δεν ακολούθησε το σκεπτικό αυτό, αφού η Παπανικολού δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Συμπολιτείας (Ροδοδάφνης), η Ξερόλακα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Πατρών, του Φλόκα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Ωλενίας, ο ΧΥΤΑ Φυλής δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Αθηνών κλπ κλπ...11 ΜΑΪΟΥ 2017

    Κρίστο, ο ποδηλάτης που εξερευνά τις γειτονιές τής Ευρώπης!

    Αιγείρα 2009
    Μόλις είχε κατέβη τα σκαλιά τού Δημαρχείου τής Αιγείρας. Φόρεσε το γιλέκο με το όνομα του Δήμου Αιγείρας, πλησίασε το ποδήλατό του και άρχισε να τακτοποιεί με περισσή «ευλάβεια» στις αποσκευές του ένα ογκώδες βιβλίο – τετράδιο. Πρόλαβα και είδα άλλα τέσσερα όμοια στο μικρό σακίδιο (όλα μαζί θα έκαναν απάνω κάτω χίλιες σελίδες – γεμάτες με τις σφραγίδες πόλεων του κόσμου!).
    «Με την αφιέρωση και του Δημάρχου σας, πλησίασα τις 37.000 υπογραφές, αλλά για το ρεκόρ Γκίνες έχω ακόμα πολλή δουλειά!» μού είπε σε άπταιστα Ελληνικά (μιλά επτά γλώσσες!).
    Η ξενική προφορά του, η Κρητική μαντίλα στο μέτωπο, η Ελληνική σημαία στο ποδήλατο, η ενδυμασία του που σε πήγαινε πίσω στην εποχή των «Παιδιών των Λουλουδιών», η τεράστια κονκάρδα που κρεμόταν στο λαιμό του και θύμιζε κάτι από ινδιάνικο «τοτέμ» ή αρχαίο Αιγυπτιακό σύμβολο, σε έβαζε στον πειρασμό να «σκαλίσεις» την ιστορία τού παράξενου αυτού ταξιδιώτη.
    Λίγα λεπτά αργότερα στο γραφείο τού «Φ», ο 58άχρονος Βέλγος Βαν Λίμπεργκεν Κρίστο (Van Limbergen Kristo) άρχισε με γλαφυρό λόγο να ξεδιπλώνει την ιστορία τής ζωής του.
    Δούλευε στο Βέλγιο σε ανθρακωρυχείο επί 15 χρόνια. Μετά από ένα ατύχημα που είχε όταν καταπλακώθηκε σε μια σήραγγα του ορυχείου, έσπασε ένα σπόνδυλο και υπέστη σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, επέλεξε την Κρήτη, όπου και κατοικούσε για 11 χρόνια.
    Την απόφαση του, για να γραφτεί το όνομα του στο Βιβλίο Γκίνες, τη θεώρησε ευκαιρία να γνωρίσει την Ευρώπη και τους ανθρώπους της, αλλά ήταν και η αιτία, να καλυτερεύσει την υγεία του, αφού το περπάτημα του έκανε πολύ καλό και δεν πονάει πια.
    Ο Κρίστο ξεκίνησε από το Αουτχάλαντ του Βελγίου, που είναι και η γενέτειρα του, τον Ιούλιο του 1988 με σκοπό να γραφτεί το όνομα του στο Βιβλίο Γκίνες. Αρχικά πέρασε από τη Γερμανία την Τσεχοσλοβακία την Αυστρία την Ιταλία και από εκεί ήρθε στην Ελλάδα.
    Η διαδρομή, που ακολουθεί, έχει επιλεχθεί και του δόθηκε κατόπιν αίτησής του από την Αγγλική Πρεσβεία στην Ελλάδα, αφού κατοικούσε στη χώρα μας, η οποία με την σειρά της την έλαβε από την Υπεύθυνη Αρχή που διαχειρίζεται τα συμφέροντα των Ρεκόρ Γκίνες και αυτή θα πρέπει να ακολουθήσει με ευλάβεια για μπορέσει να είναι κάτοχος του Ρεκόρ Γκίνες.
    Σπίτι του είναι ο δρόμος, όπως χαρακτηριστικά λέει και τα λίγα χρήματα τα αποκτά από διάφορους επιχειρηματίες ή απλούς ανθρώπους που τον βοηθούν, ή δίνοντάς του στέγη, ρουχισμό, ή ακόμα προσφέροντας του και δουλειά, πράγμα που προτιμά και με αυτόν τον τρόπο φτάνει μέρα με την μέρα πιο κοντά στο να επιτύχει τον σκοπό του, Σημαντική όμως γι’ αυτόν είναι και η βοήθεια κάποιων Δήμων στην Ελλάδα που τον φιλοξενούν.
    Μέχρι σήμερα έχει μαζέψει περίπου 37.000 υπογραφές, από υπηρεσίες και Δήμους που έχει επισκεφθεί, με στόχο να φτάσει τις 60.000, για να κατακτήσει μια θέση στο Βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. Μένουν ακόμα λίγα χρόνια, όπως υπολογίζει, για την επίτευξη του στόχου του. Οι δυσκολίες που συναντά είναι μεγάλες, κυρίως από τα στοιχεία της φύσης.
    Περήφανος και ολιγαρκής, με δυσκολία δέχτηκε να τον συνδράμουμε στην αλλαγή του φθαρμένου ελαστικού στο ποδήλατο.
    Χαμογέλασε από καρδιάς στο «κλικ» του φωτογραφικού φακού, μας αποχαιρέτησε βιαστικά για να προλάβει τον Δήμαρχο Διακοπτού, όπως μας επισήμανε.
    Έπρεπε να φθάσει στην Ιταλία αφού ολοκληρώσει το γύρο τής Πελοποννήσου!
    Ευχηθήκαμε κάθε επιτυχία στο μοναχικό αυτό ταξίδι «ζωής» τού Κρίστο.
    Το ερώτημα που ενδεχομένως να τεθεί από όλους μας: Άραγε, θα υπάρχουν πολλοί και πόσοι σαν κι αυτόν, που θα αποφασίσουν να γίνουν πολίτες – ταξιδευτές του κόσμου, κυνηγώντας το όνειρό τους…

    νεο