Λίγο μετά τα μέσα τής δεκαετίας του ’90, δυό - τρείς αθεράπευτα «ρομαντικοί» θέλησαν εθελοντικά να «διαγράψουν» όλες τις «ανώνυμες» οδούς από το χωριό και να ονοματίσουν τις νέες, που θα έφερνε «εντός των ημερών» η εφαρμογή επέκτασης του σχεδίου πόλεως. Μελετήθηκε λοιπόν η τοπική ιστορία, συντάχθηκε η πρόταση, κατατέθηκε στο Συμβούλιο, παραγγέλθηκαν αρκετές πινακίδες και το 1998 ξεκίνησε η Ανάρτησή τους…Όμως, άγνωστο γιατί, επί δύο περίπου δεκαετίες οι δρόμοι της Αιγείρας παραμένουν (σκοπίμως;) ανώνυμοι, μερικοί έχουν διπλή ονομασία, αφού κάποιοι ξανακάρφωσαν κάποια νύχτα του 2000 τις παλιές σκουριασμένες ταμπέλες που περισυνέλεξαν από τα σκουπίδια και "δολίως" εξαφάνισαν τις νέες!
Τα ερωτήματα παραμένουν… Γιατί πετάχτηκε στα σκουπίδια, η μελέτη εκείνη, και οι παραγγελθείσες τότε πινακίδες; Κρατήθηκε μόνο η ΟΔΟΣ ΟΤΤΟ ΒΑΛΤΕΡ για να "χρησιμοποιηθεί" το όνομα στην "εύκολη" ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα ανάπλασης ως ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ !
