Ιστορία των σχολείων της Αιγείρας

Δημοτικό Σχολείο Αιγείρας...

Μαθητικό δυναμικό 1919-1961
Σχολικό Έτος     Μαθητές
1919-20                91
1920-21                91
1921-22                75
1922-23                56
1923-24                49
1924-25                35
1925-26                42
1926-27                41
1927-28                44
1928-29                34
1929-30                37
1930-31                47
1931-32                47
1932-33                47
1933-34                88
1943-44                79
1943-44                84
1944-45                94
1945-46                  9
1947-48               91
1948-49             210
1949-50               96
1950-51               90
1951-52               73
1952-53               69
1953-54               66
1954-55               68
1955-56               71
1956-57               61
1957-58               72
1958-59               70
1959-60               75
1960-61               69

Διδάσκοντες Δημοτικού Σχολείου Αιγείρας 1919-1961

Αιγείρα: δορυφορική απεικόνιση της ευρύτερης περιοχής

Οι οριοθετήσεις του Αιγιαλού της Αιγείρας, διαχρονικά... 4-6-2003

 Η διαδικασία αυτής της οριοθέτησης ξεκίνησε περί τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ως "αναγκαίο κακό" προκειμένου να διορθωθούν οι συνεχείς καταστροφές του παραλιακού δρόμου της Αιγείρας από την οδό Αράτου έως την εκβολή του Κριού ποταμού, λόγω της "επιθετικής" διάβρωσης των ακτών και όπως ήταν   οριοθέτηση έφτασε μέχρι τα όρια της Κορινθίας. Η ακύρωση όμως του υπό εφαρμογή Σχεδίου πόλεως της Αιγείρας (από Αράτου έως Αρχόντισσα το 1998) δεν επέτρεψε την πλήρη εφαρμογή Αιγιαλού και παραλίας...

2003 Από Αράτου έως όρια Κορινθίας

Οι οριοθετήσεις του Αιγιαλού της Αιγείρας, διαχρονικά... Θολοπόταμος

Η πρώτη οριοθέτηση αιγιαλού στην Αιγείρα έγινε το 1979 από το Θολοποταμο έως την οδό Φιλοποίμενος αρχικά, αλλά στη συνέχεια περιορίστηκε έως την οδό Αράτου που ήταν τα όρια του από το 1932 πολεοδομικού σχεδίου της Αιγείρας. Η οριοθέτηση αυτή αφορά το Κράθιο και απλώς συμπεριέλαβε την περιοχή 170 μέτρων ανατολικά του Θολοποτάμου...

Όρια στο οροπέδιο της Ευρωστίνας το έτος 1785

Απογραφές τού οικισμού Αίγειρα τα τελευταία 110 χρόνια

-Στις 27 Οκτωβρίου του 1907, για πρώτη φορά απογράφηκε η  Αίγειρα ως αυτόνομος συνοικισμός τού Δήμου Αιγείρας και καταμετρήθηκαν 125 κάτοικοι (73 άρρενες, 52 θήλεις).
Στην απογραφή στις 19 Δεκεμβρίου 1920, η Αίγειρα ως οικισμός της κοινότητας Αρφαρών είχε 261 κατοίκους 127 άρρενες, 134 θήλεις)..-

Στην απογραφή στις 16 Μαΐου 1928,  η Αίγειρα ως έδρα της κοινότητας Αιγείρας είχε 267 κατοίκους (128 άρρενες, 139 θήλεις)..

-Στην απογραφή στις 16 Οκτωβρίου 1940, η Αίγειρα είχε 374 κατοίκους (203 άρρενες, 171 θήλεις).

-Στην απογραφή στις 7 Απριλίου 1951, η Αίγειρα είχε 417 κατοίκους.

-Στην απογραφή στις 19 Μαρτίου 1961, η Αίγειρα είχε 604 κατοίκους.
-Στην απογραφή στις 14 Μαρτίου 1971, η Αίγειρα είχε 925 κατοίκους.
-Στην απογραφή στις 5 Απριλίου 1981, η Αίγειρα είχε 1320 κατοίκους.
-Στην απογραφή στις 17 Μαρτίου 1991, η Αίγειρα είχε1397 κατοίκους  [De facto 1696] 

-Στην απογραφή στις 18 Μαρτίου 2001, η Αιγείρα,είχε 1494 κατοίκους [De facto 1673] 

-Στη απογραφή στις 8 Μαΐου         2011, η Αιγείρα είχε 1462 κατοίκους [De facto 1444] 

-Στη απογραφή  23 Νοεμβρίου      2021 η Αιγείρα είχε                           [De facto 1309]

----------------------------------------------------------------------------------

(Η ονομασία Αίγειρα, σύμφωνα και με τα Αχαϊκά του Παυσανία, "επανήλθε" από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους στα δημοσία έγγραφα, έως το 2001 .
Άγνωστο παραμένει το ποιοι και γιατί άλλαξαν τον τόνο -από την προπαραλήγουσα στην παραλήγουσα- κατά την απογραφή του 2001).-

Από τον Καποδίστρια στον «Καποδίστρια»… 185 χρόνια διοικητικών μεταβολών!

Δ. Αιγείρας (Αργολίδος και Κορινθίας)

ΦΕΚ 19Α - 07/06/1834

Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Πιτσά

Ο οικισμός Σκούπα προσαρτάται στο δήμο Αιγείρας

Ο οικισμός Λούζι προσαρτάται στο δήμο Αιγείρας

Ο οικισμός Λουτρά προσαρτάται στο δήμο Αιγείρας

Ο οικισμός Καμάρι προσαρτάται στο δήμο Αιγείρας

ΦΕΚ 30Α - 03/09/1834

Ο δήμος αποσπάται από την επαρχία Κορινθίας του νομού Αργολίδος και Κορινθίας και υπάγεται στην επαρχία Σικυωνίας του νομού Αργολίδος και Κορινθίας

09-12-1840

Ο οικισμός Πιτσά αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Ζαχόλης

Ο οικισμός Σκούπα αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Ζαχόλης

Ο οικισμός Λούζι αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Ζαχόλης

Ο οικισμός Λουτρά αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Ζαχόλης

Ο οικισμός Καμάρι αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Ζαχόλης

Ο δήμος καταργείται

Συνοπτική επισκόπηση (απολογισμός) τής 83άχρονης διοικητικής πορείας τής Αιγείρας

 Ο συνοικισμός είχε το όνομα Αίγειρα, όπως ακριβώς το είχε είχε αναφέρει ο Παυσανίας στα αχαϊκά !
Αυτό επιβεβαιώνεται σε επίσημο έγγραφο, που υπογράφει στις 31-01-1927 ο Υπουργός Εσωτερικών Παναγής Τσαλδάρης, αναφέροντας ότι ο συνοικισμός Αίγειρα αποσπάται από την κοινότητα Αρφαρών και αναγνωρίζεται ως Κοινότητα Αιγείρας...

----- Μάιος 2010

Και ε­νώ βα­δί­ζου­με ο­λο­τα­χώς προς τη Νέ­α Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή τής Αυ­το­διοί­κη­σης, σύμ­φω­να με την ο­ποί­α αλ­λά­ζει ρι­ζι­κά το το­πί­ο στη “δια­χεί­ρι­ση” των το­πι­κών κοι­νω­νιών, σω­στό εί­ναι πρώ­τα να κά­νου­με έ­ναν α­πο­λο­γι­σμό πε­πραγ­μέ­νων τού διοι­κη­τι­κού πα­ρελ­θό­ντος μας και κα­τό­πιν να προ­χω­ρή­σου­με στον ο­ρα­μα­τι­σμό των ε­πό­με­νων κι­νή­σε­ών μας στο νέ­ο διευ­ρυ­μέ­νο αυ­το­διοι­κη­τι­κό “σπί­τι” μας, ό­ποιο κι αν εί­ναι αυ­τό...

ΣΚΑΪ - ΑΡΧΑΙΑ ΑΙΓΕΙΡΑ - Καλεσμένος τού Άρη Πορτοσάλτε, ο Αρχαιολόγος Ανδρέας Βόρδος

Ο ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΙΓΕΙΡΑ

 Νέα Ελληνικά

«Αχαϊκά» Παυσανία - Κεφ. 25

[11] Από την Ελίκη κατευθείαν μέχρι του ιερού του Ηρακλή είναι πορεία τριάντα περίπου σταδίων. Πιο πέρα από το ιερό του Ηρακλή εκβάλλει στη θάλασσα ένα ποτάμι που πάντα έχει νερό∙ κατεβαίνει από βουνό της Αρκαδίας• το ίδιο το ποτάμι ονομάζεται Κράθις, καθώς και το βουνό, από όπου το ποτάμι πηγάζει. Από τον Κράθι αυτόν πήρε το όνομά του και ένα ποτάμι παρά τον Κρότωνα της Ιταλίας.
[12] Κοντά στον αχαϊκό Κράθι υπήρχε άλλοτε η πόλη των Αχαιών Αιγαί, η οποία με τον καιρό εξασθένησε και εξέλιπε. Αναφέρει και ο Όμηρος τις Αιγές αυτές στα λόγια της Ήρας: στην Ελίκη αυτοί και στις Αίγες δώρα σου φέρνουν, από τα οποία φαίνεται πως ο Ποσειδώνας εξ’ ίσου τιμώνταν στην Ελίκη και στις Αιγές.

Το όνομα της Αιγείρας σε οδούς Αθήνας και Πάτρας

«Ανάπλαση Δημοτικού Μονοπατιού OTTO WALTER Δήμου Αιγείρας»

οδός Otto Walter

 Διαχρονικά αναπάντητο ερώτημα: 

Διαβάζοντας το κείμενο της μελέτης ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ OTTO WALTER, κάθε Αιγειράτης που ενδιαφέρεται για τον τόπο του, απορεί γιατί το 2010 χρησιμοποιήθηκαν από την τελευταία "Καποδιστριακή" αρχή τα τρία ονόματα των οδών , ενώ "εξαφάνισαν" - άγνωστο γιατί - την ονοματοθεσία των δρόμων της Αιγείρας η οποία είχε αποφασιστεί από την τέως Κοινότητα Αιγείρας το 1997... Σε κάθε περίπτωση πάντως, απορίας άξιο είναι ότι δεν βρέθηκε κανείς επί 18 συναπτά έτη να θέσει το πρόβλημα των "ανωνύμων" Αιγειράτικων οδών στις εκάστοτε Καποδιστριακές και Καλλικρατικές Αρχές...

------------------------

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ Συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας
18 Δεκεμβρίου 2012 - Ομόφωνη Απόφαση:

1. Την έγκριση μελέτης της πρώην ΤΥΔΚ Ν. Αχαΐας προϋπολογισμού 117.208,45 € και με Φ.Π.Α. 144.166,39 €.

Αιγείρα... Drone !

Για την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου δεν χρειάζονται μόνο κονδύλια από το ΕΣΠΑ…

Με ανύπαρκτη οδική σήμανση, η αξιοποίηση του Θεάτρου θα παραμείνει μια «θολή» έννοια!
Όταν στις αρχές του 2011 ανακοινώθηκε επίσημα η ένταξη του αρχαίου θεάτρου στις χρηματοδοτήσεις του "Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς", χειροκροτήθηκε από τους πάντες, ως ένα από τα πιο αισιόδοξα μηνύματα ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής…

Η μελέτη ονοματοθεσίας των οδών τής Αιγείρας που πετάχτηκε στα "σκουπίδια"!!!

Λίγο μετά τα μέσα τής δεκαετίας του ’90, δυό - τρείς αθεράπευτα «ρομαντικοί» θέλησαν εθελοντικά να «διαγράψουν» όλες τις «ανώνυμες» οδούς από το χωριό και να ονοματίσουν τις νέες, που θα έφερνε «εντός των ημερών» η εφαρμογή επέκτασης του σχεδίου πόλεως. Μελετήθηκε λοιπόν η τοπική ιστορία, συντάχθηκε η πρόταση, κατατέθηκε στο Συμβούλιο, παραγγέλθηκαν αρκετές πινακίδες και το 1998 ξεκίνησε η Ανάρτησή τους…
Όμως, άγνωστο γιατί, επί δύο περίπου δεκαετίες οι δρόμοι της Αιγείρας παραμένουν (σκοπίμως;) ανώνυμοι, μερικοί έχουν διπλή ονομασία, αφού κάποιοι ξανακάρφωσαν κάποια νύχτα του 2000 τις παλιές σκουριασμένες ταμπέλες που περισυνέλεξαν από τα σκουπίδια και "δολίως" εξαφάνισαν τις νέες! 
Τα ερωτήματα παραμένουν… Γιατί πετάχτηκε στα σκουπίδια, η μελέτη εκείνη, και οι παραγγελθείσες τότε πινακίδες; Κρατήθηκε μόνο η ΟΔΟΣ ΟΤΤΟ ΒΑΛΤΕΡ για να "χρησιμοποιηθεί" το όνομα στην "εύκολη" ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα ανάπλασης ως ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ !

Το θέατρο και η ιστορία της Αρχαίας Αιγείρας

Ενα αρκετά επικλινές και βραχώδες ύψωμα στη βόρεια πλευρά της αχαϊκής Αιγείρας υπήρξε η ιδανική θέση για την κατασκευή του θεάτρου της πόλης. Ο ανατολικός προσανατολισμός του μνημείου επιβλήθηκε από την ανάγκη για αρμονική ένταξή του στο φυσικό περιβάλλον. Το θέατρο, που εντάσσεται σε μια ευρύτερη περιοχή ιερών, ήταν ασφαλώς το σπουδαιότερο κτίριο της αρχαίας πόλης. Η θέα από το κοίλον είναι μαγευτική:

Ο Τιτάνας Κριός και η ανά τους αιώνες ιστορία του ποταμού

Επιδρομή Αιτωλών κατά της Αιγείρας

Ο Κριός είναι χείμαρρος στον (τέως) Δήμο Αιγείρας. Σύμφωνα με τον Παυσανία οφείλει το όνομά του στον Τιτάνα Κριό, που ήταν ο ένας από τους έξι γιους του Ουρανού. Η μυθολογία τον αναφέρει ως τον θεό των λόρδων και της βαθιάς γνώσης, που είχε την εξουσία του ουρανού, της θάλασσας, της γης και του κάτω κόσμου.Το ποτάμι λοιπόν αυτό περικλείει μια ιστορία χιλιάδων χρόνων, αφού γύρω του αναπτύχθηκαν διάφοροι πολιτισμοί από τα Ομηρικά χρόνια μέχρι τη σημερινή εποχή. Μια ιστορία που με κάθε ευκαιρία μας φανερώνεται και μας εκπλήσσει με τη σημαντικότητά της. Έτσι και πρόσφατα (Μάρτιος 2009), με την έναρξη εργασιών διάνοιξης του τούνελ κάτω από τα Μάρμαρα, ήρθαν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα...

ΜΑΥΡΑ ΛΙΘΑΡΙΑ – ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΕΙΡΑΣ

Η αρχαία πόλη της Αιγείρας βρίσκεται στο λόφο του Παλαιόκαστρου στις βόρειες ακτές της Πελοποννήσου. Το λιμάνι της πόλης των ρωμαϊκών χρόνων βρίσκεται στο μυχό του οικισμού Μαύρα Λιθάρια, στους πρόποδες του Παλαιοκάστρου, και προστάτευε τα πλοία από ανατολικούς και βορειοανατολικούς ανέμους. Η περιοχή αυτή είναι από τις λίγες στην ακτή της βόρειας Πελοποννήσου που διαθέτει τα φυσικά χαρακτηριστικά για τη διαμόρφωση ενός λιμανιού (κατά το μεγαλύτερο μέρος είναι αμμώδης και ευθύγραμμη με λίγες βραχώδεις περιοχές που να εισχωρούν στη θάλασσα και υπόκειται σε ισχυρά γεωλογικά φαινόμενα ανύψωσης της ακτογραμμής και διάβρωσης).

Αρχαίοι Αιγειράτες Ολυμπιονίκες

Εδώ και πολλά χρόνια, δύο δρόμοι στο κέντρο της Αιγείρας έχουν τα ονόματα Κρατίνου και Ικαρίου…

Κατά την 23 Ολυμπιάδα, το 688 π.Χ. Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του Σταδίου ήταν ο Ικάριος (ή Ίκαρος) ο Υπηρεσιεύς. Το Ομηρικό όνομα της αρχαίας ΑΙΓΕΙΡΑΣ με το οποίο αναφέρεται στην Ιλιάδα και επιβεβαιώνεται από τον Παυσανία στα Αχαϊκά του…
Το Στάδιο, ήταν ο βασικός αγώνας ταχύτητας και το παλαιότερο αγώνισμα. Στην Ολυμπία ήταν το μόνο αγώνισμα από την 1η (776 π.Χ.) έως τη 13η Ολυμπιάδα (728 π.Χ.). Εξαιτίας μάλιστα της σπουδαιότητάς του, συνηθιζόταν ο νικητής του σταδίου να δίνει το όνομά του σε κάθε Ολυμπιάδα.
Κατά την 126η Ολυμπιάδα 272 π.Χ. Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της Πάλης Παίδων ήταν ο Κρατίνος ο Αιγειράτης
Η Πάλη, ήταν το παλαιότερο και πλέον διαδεδομένο άθλημα στον κόσμο. Η πρώτη περιγραφή του βρίσκεται στην Ιλιάδα, στους ταφικούς αγώνες όπου αναμετρήθηκαν στην πάλη ο Αίας ο Τελαμώνιος με τον Οδυσσέα. Η πάλη ως ανεξάρτητο αγώνισμα και ως μέρος του πεντάθλου εισήχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 708 π.Χ., ενώ η πάλη παίδων καθιερώθηκε το 632 π.Χ.

Άρθρο τού χειρουργού Παν. Γιαννόπουλου στον "Ιατρικό κόσμο"

Οισοφαγεκτομή και οισοφαγοπλαστική
Γράφει ο Παναγιώτης Α. Γιαννόπουλος, Διευθυντής Κέντρου Χειρουργικής Οισοφάγου στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών
Ο οισοφάγος είναι ένας σωλήνας, ο οποίος ενώνει το φάρυγγα με το στομάχι. Αρχίζει από τη μεσότητα του τραχήλου, διατρέχει όλο το θώρακα και καταλήγει στο στομάχι, που βρίσκεται στην κοιλιά, και καθόλη τη διαδρομή του εφάπτεται σε πολλά ζωτικά όργανα και στη σπονδυλική στήλη. Η λειτουργικότητά του συνιστάται στην κατάποση του σάλιου και της τροφής.